Istorijat

Posle Prvog svetskog rata Surdulica je bila malo mesto sa nekoliko hiljada stanovnika. Postojeća škola pored crkve Sv. Đorđa, a u blizini današnje Tehničke škole, bila je premala da primi sve veći broj učenika iz Surdulice i okoline. Zato se odmah posle rata krenulo sa inicijativom da se gradi nova škola. Pošto je u ratu u Surdulici bilo veliko stratište pobijenih Srba iz svih krajeva zemlje, došlo se na ideju o izgradnji nove škole ali i kosturnice u sastavu objekta, tako da škola i kosturnica čine jedinstven kompleks. Kamen temeljac, u početku Građanske škole a kasnije Gimnazije i Spomen-kosturnice postavljen je 28.Juna (na Vidovdan) 1922. godine.
Toga dana je u Surdulici na svečanosti prisustvovao veliki broj ljudi iz čitave Srbije.Škola je završena 1923. godine i odmah je počela rad sa 140 učenika u 4 razreda.Na prvom spratu škole bile su učionice, a u prizemlju sala za gimnastiku i velika učionica za svečanosti sa geografskom kartom slobodne Kraljevine na zidovima. Dana 24. Avgusta 1924. godine osvećene su i zvanično puštene u rad Građanska škola(odnosno Gimnazija) i Spomen-kosturnica(Surdulička Ćele-kula) Na svečanom otvaranju bilo je mnogo sveta iz svih krajeva Srbije čiji su najmiliji bili žrtve bugarskog genocida, masa drugog sveta patriotski nastrojenog, diplomatski kor, predstavnici Jugoslavije, Narodne skupštine i Vlade, kralj Aleksandar I Karađorđević, kraljica Marija, knez Pavle i kneginja Olga. Odbor za podizanje Građanske škole (kasnije Gimnazije) i Spomen-kosturnice priredio je svečani ručak u najvećoj učionici Gimnazije u kraljevu čast. Tom prilikom kralj je rekao: "...Deca koja se budu učila u ovoj školi imaće se čemu naučiti. Nema škole širom naše zemlje koja će davati naraštajima, koja kroz nju prođu, snažniju pouku o ljubavi prema narodu. Zato bih ja voleo da u vašu školu, ovu kuću neobičnu, kojoj je temelj od kostiju, dolaze deca sa sviju strana..."
Nekadašnja gimnazija
Kralj Aleksandar u poseti Surdulici
Tako da je zgrada nekadašnje Gimnazije u stvari zgrada naše sadašnje Tehničke škole. Odmah je u sastavu te škole sa navedenim smerovima omogućeno izučavanje zanata pomenutih struka. Već u toku 1967. godine škola je imala 520 učenika, 28 prosvetnih radnika, 5 VKV majstora za stručnu nastavu i jednog tehničara. Škola obezbeđuje učenicima osnovu opšteg obrazovanja i sticanja stručnog teorijskog i praktičnog znanja za dalje školovanje. Škola poseduje: 50 računara, koji se osim za nastavu koriste i za organizovanje kurseva na kojima polaznici dobijaju sertifikate, 3 automobila, koji služe za obuku vozača "B" kategorije... Posle Drugog svetskog rata Gimnazija je reformisana na taj način sto je školovanje postalo obavezno, te više nije bila Gimnazija od prvog do osmog (ranije od petog do osmog razreda), postala je četvorogodisnja tzv. Viša gimnazija.
Kosturnica u sklopu škole
Školske 1958/1959. godine po nalogu ondašnjeg sekretara Opštinskog komiteta Surdulice ukinuta je, bez obzira sto je Ministarstvo prosvete ondašnje Srbije dalo izuzetnu ocenu o radu te Gimnazije. Po ondašnjoj oceni sekretara Opštinskog komiteta Srbija je bila radničko-seljačka zemlja, posebno Surdulica, zato su Surdulici bile potrebne stručne škole koje će stvarati nove ljude, a ne "gospođičice i buržuje". U zgradi te Gimnazije bila je smeštena Škola za planinsko gazdovanje "Josip Broz Tito", a po izgradnji nove zgrade ona je premeštena u Belo Polje. Nakon ukidanja Gimnazije i preseljenja Škole za planinsko gazdovanje "Josip Broz Tito" u Belom Polju, da ne bi prostorije bivše gimnazije ostale prazne, s obzirom da je tadašnja privreda imala ogromne potrebe za kadrove elektrotehničke i mašinske struke, u toku 1961. godine otvorena je Tehnička škola elektrotehničkog i mašinskog smera.